فوتبال در مه، سرود در میدان، کولهپشتی بر دوش؛ گلوگاه روایتگر یاد شهدای مدرسه میناب
مازندران، خانه تیمهای ملی شد؛وقتی مدیرکل جور ساختار را میکشدموفقیت در میدان، ضعف در ساختار؟ روایت دوگانه ورزش مازندران / میزبانیهای ملی در اوج کمبودها؛ هنر مدیریت یا ظرفیت مغفول استان؟
به گزارش پایگاه خبری مازنداسپرت (مازندورزش)؛ استان مازندران سالهاست به عنوان یکی از قطبهای اصلی ورزش کشور شناخته میشود؛ استانی که هم در سطح قهرمانی و هم در سطح پرورش استعداد، نام آن در بسیاری از میادین ملی و بینالمللی میدرخشد. در ماههای اخیر اما روند میزبانی از اردوهای تیمهای ملی در این استان شتاب بیشتری گرفته و مازندران عملاً به پایلوت اردوهای ملی تبدیل شده است؛ رخدادی که از یک سو نشاندهنده ظرفیت بالای ورزش این استان است و از سوی دیگر، نقش تعیینکننده مدیریت ارشد دستگاه ورزش را پررنگ میکند.
مازندران؛ میزبان ملی در جایجای استان
این روزها در نقاط مختلف مازندران، از شرق تا غرب استان، هر شهر به نوعی میزبان بخشی از اردوهای تیمهای ملی در رشتههای مختلف است. این پراکندگی هوشمندانه در میزبانی، علاوه بر توزیع عادلانه فرصتها، به معرفی گستردهتر ظرفیتهای شهری و منطقهای استان نیز کمک کرده است.
با وجود آنکه مازندران در حوزه زیرساختهای ورزشی، از سالنهای استاندارد گرفته تا خوابگاهها و امکانات جانبی، هنوز با کمبودها و نواقص جدی روبهروست، اما مدیریت کنونی ورزش استان توانسته با استفاده حداکثری از امکانات موجود و ایجاد هماهنگی بین دستگاهها، این ضعفها را تا حد زیادی پوشش دهد و شرایط قابل قبولی برای میزبانی اردوهای ملی فراهم آورد.
نقش محوری مدیرکل؛ مدیریت میدانی به جای مدیریت پشت میزی
بررسی میدانی روند اردوها و بازخورد فعالان ورزشی حاکی از آن است که نقش مدیرکل ورزش و جوانان مازندران در به ثمر نشستن این میزبانیها پررنگ و غیرقابل انکار است. بر خلاف معاونین پشت میز نشین، حضور مستمر در میدان، پیگیری مستقیم مسائل تیمها و تعامل نزدیک با هیئتهای ورزشی، سبب شده تا بسیاری از مشکلات ساختاری و کمبودهای زیرساختی، در عمل مدیریت و تعدیل شود.
به تعبیر بسیاری از اهالی ورزش، «نمره مثبت» این روزهای دستگاه ورزش مازندران، بیش از هر چیز در کارنامه شخص مدیرکل قابل مشاهده است؛ مدیری که بار بخش مهمی از کمکاریها و ناکارآمدیهای برخی لایههای میانی را به تنهایی به دوش میکشد.
معاونتها؛ حلقه ضعیف زنجیره مدیریت ورزش مازندران
در کنار این نقاط روشن، نمیتوان از پرسشها و ابهامات جدی نسبت به عملکرد برخی معاونتهای اداره کل ورزش و جوانان استان چشمپوشی کرد. اگرچه ورزش مازندران به واسطه پشتوانه انسانی، فرهنگی و قهرمانی خود، بهطور طبیعی غنی و پویاست، اما این غنا نباید بهانهای برای کمکاری، روزمرگی و فاصله گرفتن از مسئولیتهای حرفهای در سطح معاونتها باشد.
از انتظار منطقی جامعه ورزش آن است که معاونین مدیرکل، قدردان جایگاه خود بوده و همپای مدیرکل، با نگاه شبانهروزی، برنامهمحور و آیندهنگر، برای ارتقای جایگاه ورزش استان تلاش کنند. با این حال، نشانههایی از تمرکز برخی معاونتها بر اموری حاشیهای و غیرمرتبط با پیشرفت واقعی ورزش به چشم میخورد؛ وضعیتی که در صورت تداوم، میتواند بخشی از دستاوردهای کنونی را تحت تأثیر قرار دهد.
نسبت سرمایه انسانی ورزش مازندران با مدیریت میانی
ورزش مازندران آنقدر غنی و سرشار از استعداد است که بسیاری از قهرمانان، مربیان و مدیران میانی، فراتر از سطح موجود در بخشی از بدنه اداری و معاونتها عمل میکنند. این فاصله میان سرمایه انسانی پویا و بخشهایی از مدیریت میانی، میتواند در بلندمدت به ناهماهنگی، کاهش انگیزه و حتی مهاجرت ظرفیتهای انسانی از استان منجر شود.
به همین دلیل، امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت بازنگری در عملکرد معاونتها، بازتعریف نقش آنها و الزام به پاسخگویی در برابر جامعه ورزش احساس میشود؛ امری که میتواند در کنار مدیریت میدانی و پرتحرک مدیرکل، یک ساختار منسجم، چابک و کارآمد را در دستگاه ورزش مازندران شکل دهد.
یک واکاوی دقیقتر
با توجه به حساسیت جایگاه ورزش در مازندران و انتظارات بالای افکار عمومی و جامعه قهرمانی، ضرورت دارد عملکرد معاونتهای مختلف اداره کل ورزش و جوانان با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد. در آینده نزدیک، در قالب تحلیلی مستقل و مستند، وضعیت نابسامان برخی از معاونتها و نقاط ضعف ساختاری آنها زیر ذرهبین قرار خواهد گرفت تا جامعه ورزش استان، تصویر روشنتری از واقعیت موجود به دست آورد.
آنچه مسلم است، مسیر پیشروی ورزش مازندران، با وجود همه محدودیتها، مسیر رشد و پیشرفت است؛ مشروط بر آنکه همه ارکان مدیریتی، از مدیرکل تا پایینترین سطح ساختار اداری، خود را موظف به تلاش صادقانه، پاسخگویی و همسویی با منافع واقعی ورزش استان بدانند.
ادامه دارد …
دیدگاهتان را بنویسید