در حالی که ورزش باید میدان انضباط، سلامت، اخلاق و نشاط اجتماعی باشد، گزارش‌هایی از برگزاری برخی دوره‌ها و برنامه‌های آموزشی با حاشیه‌هایی نگران‌کننده، بار دیگر ضرورت نظارت دقیق‌تر دستگاه‌های مسئول و هیات‌های ورزشی را در مازندران برجسته کرده است؛ موضوعی که اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند به عادی‌سازی رفتارهایی بینجامد که با شأن ورزش و ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه سازگار نیست.

در حالی که سوت آغاز فصل جدید لیگ برتر فوتبال ایران روز جمعه ۲۳ مردادماه به صدا در می‌آید، «نساجی مازندران» در گام نخست برای تقابلی سخت راهی سیرجان می‌شود تا برابر گل‌گهر صف‌آرایی کند.

در حالی که ورزش مازندران با مدیریت دلسوزانه مدیرکل ورزش و جوانان استان در مسیر حفظ تعادل حرکت می‌کند، «پاشنه آشیل» این دستگاه در حوزه معاونت ورزش قهرمانی، با سلسله‌تصمیمات بحث‌برانگیز و ناکامی در برگزاری مجامع انتخاباتی، کاراته و سایر رشته‌های استان را به ورطه بی‌نظمی و انزوای ملی کشانده است.

پشتِ نقابِ شعارِ «حالا جوانان»، حقیقتی تلخ نهفته است: مدیرانی که در کارنامه گذشته‌شان جز «خروجیِ صفر» و «افتضاح مدیریتی» چیزی دیده نمی‌شود، بار دیگر پشتِ درهای بسته برای تصاحب کرسی‌های ریاست صف کشیده‌اند. آیا دستگاه ورزش استان قرار است همچنان حیاط‌خلوتِ چهره‌های سوخته باشد، یا قرار است «جوان‌گرایی» از پوسته شعار خارج شده و به کابوسِ مدیرانِ ناکارآمد تبدیل شود؟

پس از یک سال دوری و در جستجوی خودشناسی، نساجی مازندران با اقتداری بی‌سابقه، نه تنها از لیگ یک خارج شد، بلکه با کسب مقام قهرمانی، نشان داد که جاده بازگشت به لیگ برتر، از مسیر تخصص، ثبات و مدیریت هوشمندانه می‌گذرد. نساجیِ امروز، بازگشتِ نساجیِ قدرتمند است؛ تیمی که با تکیه بر حمایت‌های بی‌دریغ مالک و مدیریت جسورانه، خود را به جایگاه اصلی‌اش بازگرداند.

پس از سال‌ها پرواز در مسیر سقوط و دست‌وپنجه نرم کردن با بحران‌های مالی و مدیریتی، فوتبال مازندران سرانجام خود را از گرد و غبارِ ناامیدی پاک کرد.

در شرایطی که تیم فوتبال شهرداری نوشهر با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کرد، نام بزرگ محسن بنگر، ستاره سابق فوتبال ایران و اهل همین دیار، بارقه امیدی برای نجات این تیم بود. اما اکنون، با بهبود احتمالی وضعیت مالی باشگاه، شواهد حاکی از خداحافظی "نا جوانمردانه" با این مربی بومی و ارزشمند است؛ اقدامی که با انتشار یک استوری نامتعارف از سوی باشگاه، موجی از انتقاد را برانگیخته است.

آیا مسئولان ورزش سیمرغ خواب تشریف داشتند که ۸۰۰۰ متر مربع زمین فوتبال در دل روز روشن، تبدیل به مزرعه شخصی شد؟ پای این ماجرای عجیب و غریب، مدیری جوان و پیگیر به میان است که جلوی "زمین‌خواری" ایستاد.