وقتی مزد سختی کشیدن ها را میگیریاز دویدن در خیابانهای تهران تا شماره یک لسآنجلس!
به گزارش پایگاه خبری مازنداسپرت (مازندورزش)؛ هرچند تساوی ۲-۲ تیم ملی ایران مقابل نیوزیلند در نخستین دیدار جام جهانی ۲۰۲۶، فرصت بزرگی را برای نزدیکتر شدن شاگردان امیر قلعهنویی به صعود از مرحله گروهی از بین برد و حالا مسیر صعود با دو دیدار دشوار با بلژیک و مصر، پیچیدهتر از همیشه به نظر میرسد، اما در دل این نتیجه تقریباً ناامیدکننده؟
یکی از زیباترین روایتهای فوتبال ایران به نام رامین رضاییان نوشته شد؛ بازیکنی که ماهها قبل کمتر کسی تصور میکرد امروز یکی از ستارههای جام جهانی باشد.فوتبال همیشه برای کسانی که زود تسلیم میشوند، پایان خوشی نمینویسد؛ اما برای آنهایی که میجنگند، گاهی زیباترین فصلها را در غیرمنتظرهترین لحظات رقم میزند. رامین رضاییان یکی از همان بازیکنان است.
چند ماه قبل، او در روزهای تلخ حضورش در استقلال، بیشتر از آنکه در مستطیل سبز دیده شود، به نیمکت میخکوب شده بود. در دوران ریکاردو ساپینتو، فرصتهای بازی یکی پس از دیگری از او گرفته شد اما رضاییان تسلیم نشد.

وقتی جایی برای بازی و حتی حضور در تمرینات آبیپوشان نداشت، خیابانها و پارکهای تهران را به زمین تمرین خود تبدیل کرد. نرمدویهای روزانه، تمرینات انفرادی و تلاشی بیوقفه برای حفظ آمادگی، تنها امید او برای بازگشت بود.
انتقال به فولاد خوزستان، نقطه عطفی در زندگی فوتبالی این مدافع باتجربه شد. او دوباره خودش را پیدا کرد و باز هم به تیم ملی رسید تا جایی که حالا در ۳۶ سالگی، بهعنوان دومین بازیکن مسن حاضر در فهرست تیم ملی برای جام جهانی ۲۰۲۶، راوی یکی از زیباترین داستانهای بازیکنان ایرانی در بزرگترین آوردگاه دنیای فوتبال شده است.
بازیکن محبوب منتقدان قلعهنویی به تیم امید هم دعوت نشد!













دیدگاهتان را بنویسید