بازیکن محبوب منتقدان قلعهنویی به تیم امید هم دعوت نشد!
بینظمیِ دوباره در نشستهای خبری؛ تکرارِ شکستِ سازمان لیگ در مازندران!توهین به شعور رسانه در جغرافیایِ بیقانونی؛ فوتبالِ ویترینی، پشتِ نقابِ بینظمی!
به گزارش پایگاه خبری مازنداسپرت (مازندورزش)؛ سهراب بختیاریزاده، سرمربی استقلال، با انتشار یک ویدئویِ تقلیلگرایانه در هتل، نشان داد که نشست خبری برای او نه یک «تکلیف قانونی» و «احترام به رکن چهارم دموکراسی»، بلکه یک «مزاحمت» است که میتوان با یک کلیپِ سرسری از زیر بار مسئولیت آن شانه خالی کرد. این بدعتِ خطرناک، توهین مستقیم به جامعه رسانهای مازندران است؛ اما آیا این تنها یک خطای فردی است؟ قطعاً خیر!
واقعیت تلخ اینجاست که مازندران برای برخی تیمها و سرمربیانشان، حیاط خلوتی است که قانون در آن معنایِ «اختیاری» پیدا میکند. دوره گذشته نساجی، این سناریوی تکراری با سکوت معنادار «سازمان لیگ فوتبال ایران» همراه شد. وقتی نهاد ناظر، چشم بر روی غیبتهای مکرر میبندد و جریمهها را در دایره «مصلحت» قربانی میکند، نتیجهاش میشود همین: قانونی که برای خبرنگاران مازنی «لازمالاجرا» و برای میهمانان پایتختنشین «نمایشی» است.
آیا سازمان لیگ فوتبال ایران، اساساً به رسانههای استانی به چشم «رکن اطلاعرسانی» نگاه میکند یا «زائدهای که میتوان به آن بیاحترامی کرد»؟ سکوتِ سازمان لیگ در برابر این دهنکجیها، مصداق بارزِ «ترویجِ بینظمی» است. وقتی قانون، ضمانت اجرایی نداشته باشد، سرمربی به خود اجازه میدهد نشست رسمی را به نفعِ استراحت در هتلِ بابلسر رها کند.
هیات فوتبال مازندران نیز در این میان نباید در نقشِ «تماشاچیِ خنثی» ظاهر شود. مکتوب کردنِ این غیبتها و ارسالِ هشدار به سازمان لیگ، حداقلِ وظیفهی این نهاد است. اگر «وطنی» و مازندران برای اهالی فوتبال ایران فقط محلِ کسب امتیاز است و نه جایگاهِ رعایتِ پروتکلها، پس این فوتبال چه چیزی برای عرضه به مخاطب دارد؟
آقایانِ مسئول در سازمان لیگ! فوتبال فقط زمین سبز و نود دقیقه بازی نیست. فوتبال، ساختاری است که در آن «نشست خبری» خط قرمزِ احترام به افکار عمومی است. اگر قرار است با هر بهانهای (از خستگیِ سفر تا دوریِ مسیر) قانون را به مسلخ ببرید، پس لیگِ حرفهای را تعطیل کنید و همان به «فوتبالِ کوچه و بازاری» برگردید.
خبرنگاران مازنی، مطالبهگرانِ حقوقی هستند که سازمان لیگ وظیفه دارد از اقتدار آنها دفاع کند. نگذارید این بیاحترامیِ سریالی، به یک عرفِ نکبتبار در فوتبالِ ایران بدل شود. غیبتِ دوباره در نشست خبری، نه یک اتفاق، که اعلامِ جنگ به شانِ رسانه است. آیا کسی در فدراسیون هست که به این «بیقانونیِ سیستماتیک» پایان دهد؟
دیدگاهتان را بنویسید