فوتبال در مه، سرود در میدان، کولهپشتی بر دوش؛ گلوگاه روایتگر یاد شهدای مدرسه میناب
از مهندسی انتخابات تا وعدههای توخالی؛ قهرمانان استان در انتظار تدبیر؛شکاف عمیق میان افتخارات فردی و وضعیت ورزشی استان؛ چه کسی پاسخگوست؟
به گزارش پایگاه خبری مازنداسپرت (مازندورزش)؛ ورزش مازندران در حالی سالهاست با داشتن نامداران و قهرمانان ملی و بینالمللی در صدر افتخارات کشور میدرخشد که در سوی دیگر، ضعفهای آشکار مدیریتی و بیبرنامگی در ساختار اداره کل ورزش و جوانان استان، آینده این ورزش قهرمانپرور را در ابهام فرو برده است.
استان مازندران را همگان بهعنوان «معدن قهرمانان» میشناسند؛ از قهرمانان المپیکی گرفته تا مدالآوران جهانی در رشتههای مختلف که نام استان را بارها بر سکوی قهرمانی جهان طنینانداز کردهاند. اما تأسفبرانگیز آنکه در سایه درخشش این چهرهها، بدنه مدیریتی ورزش استان نهتنها همپای این افتخارات رشد نکرده، بلکه با تصمیمات غیرکارشناسی و جریانهای حاشیهای، سرعت افول فعالیتهای سازمانی را بیشتر کرده است.
این روزها، گلایههای بدنه فعال هیأتهای ورزشی از سیاستهای معاونت امور ورزشی ادارهکل، به یکی از داغترین مباحث محافل ورزشی تبدیل شده است. بسیاری از مسئولان هیأتها از نبود تعامل مؤثر، بینتیجه بودن جلسات اداری و وعدههای تکراری سخن میگویند؛ وعدههایی که گویی هیچگاه رنگ تحقق به خود نمیبینند.
در عین حال، زمزمههایی از «دخالتها در فرایند انتخاباتی هیأتهای ورزشی» و «هماهنگیهای پشت پرده در برخی عزل و نصبها» به گوش میرسد؛ موضوعاتی که اگرچه از سوی مسئولان رسمی تأیید نشده، اما بازتاب گسترده آن در میان جامعه ورزشی نشان میدهد که فضای اعتماد میان هیأتها و معاونت امور ورزشی تا حد زیادی آسیب دیده است.
از سوی دیگر، بیثباتی در مدیریت چندین هیأت مهم از جمله کاراته، والیبال، و .. موجب سردرگمی قهرمانان، مربیان و باشگاهها شده است. عدم برگزاری بهموقع مجامع انتخاباتی، ضعف در برقراری ارتباط مؤثر با بدنه ورزشکاران و نداشتن یک برنامه مدون برای توسعه رشتههای پایه از جمله نقطهضعفهای ساختاری است که فعالان ورزش مازندران بارها نسبت به آن هشدار دادهاند.
در حالیکه نقش معاونت امور ورزشی باید در جهت هدایت، حمایت و انسجامبخشی به هیأتها باشد، برخی رفتارها و تصمیمهای غیرمتمرکز، باعث شده ورزش استان بیش از هر زمان دیگر دچار تشتّت و رکود شود.
مسئولیت خطیر «مدیریت ورزش استان» ایجاب میکند مدیران این حوزه به جای پرداختن به حواشی، بر اولویتهای اصلی ورزش تمرکز کنند: پرورش قهرمانان، توسعه زیرساختها، و ارتقاء شفافیت در فرایندهای اداری و انتخاباتی.
در غیر اینصورت، سرمایه ارزشمند انسانی ورزش مازندران، یعنی همان قهرمانانی که نام استان را در میادین جهانی سربلند کردهاند، در سایه بیبرنامگیها و سردرگمیهای مدیریتی، ناامید از آینده خواهند شد.
ورزش مازندران بیش از هر زمان دیگری به یک خانهتکانی فکری و مدیریتی نیاز دارد؛ اقدامی که اگر امروز جدی گرفته نشود، فردا شاید برای نجات آن خیلی دیر باشد.
ادامه دارد …
دیدگاهتان را بنویسید