کشتیگیران مازنی رقبای خود را در ناگویا شناختند
گفتگو اختصاصی با سهیل موسوی؛از مصدومیت تا سکوی طلا؛ روایت قهرمان مازنی در ناگویا
قهرمان مازندرانی ووشو در مسابقات آسیایی ناگویا از مصدومیت زانو تنها ۱۰ روز پیش از آغاز مسابقات و تلاش برای درمان و حضور در رقابتها گفت و تأکید کرد: کسب مدال طلا در ناگویا حاصل ایستادگی برابر چالشها و با هدف به اهتزاز درآمدن پرچم ایران در میان قهرمانان آسیا بود.
به گزارش پایگاه خبری مازنداسپرت (مازندورزش)؛ سهیل موسوی، ستاره جوان و بااصالت استان مازندران، با کسب مدال طلای رشته ووشو در بازیهای آسیایی ناگویا، نام این استان و کشور را بر فراز سکوی افتخارات جهان نشاند.
موسوی که با عبور از چالشهای سخت مصدومیت و رقابت با قهرمانان قدرتمند آسیایی، نخستین طلای کاروان مازندران در این دوره از مسابقات را به ارمغان آورد، در گفتوگوی ویژه خود از مسیر پرفراز و نشیب رسیدن به این مقام مرموق سخن گفت.
در حالی که سطح رقابتها در بازیهای آسیایی ناگویا به دلیل سرمایهگذاریهای گسترده در کشورهای آسیایی، به بالاترین سطح خود رسیده است، سهیل موسوی با نمایش توانایی و ارادهای پولادین، توانست از میان رقبای سرسخت همچون هند، کره، ازبکستان و قزاقستان، مسیر خود را به سمت قله مدالها هموار کند.
غلبه بر درد و مصدومیت؛ عهد قهرمان با مردم
موسوی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در ساری، اظهار کرد: مسیر رسیدن به این مدال، با چالشهای جسمی بزرگی همراه بوده است.
وی گفت: در حالی که تنها ۱۰ روز به شروع مسابقات مانده بود، در جریان تمرینات دچار آسیبدیدگی زانوی خود شدم. در آن لحظه حساس، به خود و به مردم قول دادم که مدال را به ارمغان میآورم و تنها از آنها خواستم در درمان من یاری کنند.
این قهرمان در توصیف حس خود از لحظه به اهتزاز درآمدن پرچم ایران با کسب مدال طلایش، اظهار کرد: هیچ حسی برای من وصفناپذیرتر از دیدن پرچم ایران در میان قهرمانان آسیا نیست. این مدال طلا، نتیجهی تمام تلاشها و ایستادگی در برابر تمام چالشها بود.
این قهرمان آسیا ادامه داد: هدف اصلی من از حضور در ناگویا، تنها کسب یک مقام نبود، بلکه میخواستم با درخشش در این سطح، غرور ملی را به نمایش بگذارم و ثابت کنم که توانمندترین هستیم.
این پیروزی را به نام میهن و تمام کسانی که به ما ایمان داشتند، تقدیم میکنم.موسوی با اشاره به استفاده از روشهای پزشکی پیشرفته نظیر تزریق PRP و حمایت تیم پزشکی، افزود: تمرکز ذهنی در شرایط مصدومیت، دشوارترین بخش این مسیر بوده است.
رقابت با غولهای آسیا
قهرمان مازندرانی در مرور مسیر مسابقات خود، از سخت بودن رقابتها سخن گفت و ادامه داد: از نخستین دیدار با قهرمان آسیا از هند گرفته تا مبارزه با تیمهای قدرتمندی چون کره که مدعی مدال بودند و در نهایت فینال با قزاقستان، همواره تحت فشار بودیم؛ اما خوشبختانه توانستم با اقتدار، مدال طلای خود را تثبیت کنم.
وی با اشاره به رابطه نزدیک خود با معین تقوی و شجاع پناهی، از روحیه تیمی و حمایتهای هماتاقیها در اردوگاههای تمرینی که مانع از ناامیدی او شد، یاد کرد. موسوی شجاع پناهی را شخصیتی بزرگ و “کاپیتان” تیم خواند که در سختترین لحظات، تکیهگاه او بوده است.
قدردانی از خانواده؛ پشتوانه اصلی موفقیت
در پایان این گفتوگو، موسوی درباره خانوادهاش گفت: اگر زحمات بیدریغ پدر و مادرم نبود، شاید هرگز “سهیل موسوی” دیده نمیشد. آنها از بسیاری از امکانات خود گذشتند تا من امروز اینجا بایستم. هر کجا که هستم، مدیون حمایتهای آنها و مربیان عزیزم هستم.
دیدگاهتان را بنویسید